Vrouwen en mannen zijn ongeveer net zo vaak dader als slachtoffer van huiselijk geweld. Bij huiselijk geweld tegen kinderen zijn de daders zelfs overwegend vrouw.
PSYCHOLOOG RENE DIEKSTRA: VROUWEN ZIJN GEWELDDADIGER

Sinds enige tijd loopt er in ons land een campagne tegen huiselijk geweld met als slogan 'Huiselijke geweld is niet normaal'. Tegen zo'n boodschap kun je moeilijk bezwaar maken. Waar je wel bezwaar tegen kunt maken, sterker nog wat ronduit schandelijk is aan die campagne, is dat er uitdrukkelijk de boodschap van uitgaat dat huiselijk geweld uitsluitend het werk van mannen is.Lees hier verder
Brief aan mevr. Ayaan Hirsi Ali over onevenwichtig huiselijk geweldsbeleid (dd 10 maart 2005)

MOORDWIJVEN: THUIS ZIJN VROUWEN AGRESSIEVER DAN MANNEN
 Huiselijk geweld wordt voornamelijk geassocieerd met mannen. Maar studies geven aan dat vrouwen net zo agressief kunnen zijn: vijftig procent van de klappen thuis komt voor rekening van vrouwen. Waarom wordt mannelijke agressie consequent opgeblazen en vrouwelijke afgezwakt? HP/De Tijd over het agressieve geslacht.

133  174 STUDIES NAAR HUISELIJK GEWELD
 Huiselijk geweld wordt in Nederland op één lijn gesteld met vrouwenmishandeling. Mishandeling van mannen bestaat nauwelijks. Weliswaar wordt zo af en toe in een bijzinnetje wat gemompeld over dat vrouwen ook agressief kunnen zijn, maar alras wordt er dan aan toegevoegd dat dat zelden gebeurt en dan ook nog eens uit zelfverdediging is. Ook deze opmerkingen zijn op niets gebaseerd. Kijk naar de lijst die Martin Fiebert van de California State University al jaren bijhoudt en waarop 174 wetenschappelijke studies aangeven dat vrouwen net zo agressief of zelfs agressiever zijn als hun mannen,
FEMINISTISCHE BEDREIGIN- GEN
 Professor Richard J. Gelles schreef 23 boeken en meer dan 100 artikelen over huiselijk geweld. Hij is een van de pioniers die ontdekten dat vrouwen net zo agressief zijn als mannen. De vrouwenbeweging zat niet op een dergelijke ontdekking te wachten en de bedreigingen waren dan ook niet van de lucht. Maar wat doet Gelles eigenlijk fout? Hij geeft zonder problemen toe dat huiselijk geweld meer vrouwen verwondt dan mannen. Maar voor die vrouwen is er wereldwijd  aandacht en opvang, en voor de mannen is er helemaal niets. Niets. Dat mag je blijkbaar niet zeggen (en zo blijft de helft van het huiselijk geweldsprobleem onbesproken). Lees hier het betoog van Gelles.over de Vermisten van het Huiselijk Geweld: Mannelijke Slachtoffers		 FEMINISTISCH BLUFPOKER MET VALS DODENTAL
Het huidige beleid tegen huiselijk geweld is gebaseerd op zeer gebrekkig en vooral zeer eenzijdig onderzoek waarbij men er bij voorbaat van uit ging dat mannen mishandelaars zijn en vrouwen altijd het slachtoffer. Eigenlijk heeft de Nederlandse overheid zich kritiekloos op sleeptouw laten nemen door een klein groepje verhitte feministen die het met de waarheid niet meer zo nauw namen. Zo circuleert al jarenlang het verhaal dat jaarlijks 60-80 vrouwen door hun mannen worden vermoord. Zelfs politiecommissarissen en staatssecretaris Verstand geneerden zich niet om deze op niets gebaseerde bewering over te nemen. We hebben het uitgezocht en het verslag van onze bevindingen staat hier.
HET LAATSTE TABOE: MANNENMISHANDELING
Feministes klagen vaak dat door de eeuwen heen nooit aandacht voor vrouwenmishandeling is geweest. Dat is niet waar, de oudste wetten hadden al bepalingen tegen vrouwenmishandeling, het is het onderwerp van mannenmishandeling dat nooit op de publieke agenda heeft gestaan. Dat is de conclusie van dr. Malcolm George van de Queen Mary Universiteit in Londen. Lees hier zijn uitgebreide analyse van geweld tegen mannen.

'BLIJF VAN ME LIJF' MAAKT VAN DE ERGSTE HELLEVEEG EEN MARTELARES
 Het was heel succesvolle public relations: omdat zoveel vrouwen worden mishandeld is er een permanent tekort aan ruimte in de opvanghuizen.

Blauwe plekken zijn echter geen voorwaarde voor intake. Zelfs het passe-partout “psychische mishandeling” hoeft voor intake niet aangevoerd te worden. Blijf-van-mijn-lijf schermt met (vaak gesimuleerde) aangiftes door vrouwen van huiselijk geweld om een eenzijdig beeld te schilderen. Onderzoek toont echter aan dat er meer reden is voor opvanghuizen voor mannelijke slachtoffers. 
Maar is er er één man te vinden die aangifte zal doen van gewelddadigheid van zijn vrouw?  Sommige artikelen verouderen niet, zoals dit NRC-artikel uit 1984 van advocaat Peter Prinsen.

Het overheidsbeleid op het gebied van huiselijk geweld 
is gebaseerd op de aan-
name dat de daders voor 80% mannen zijn. 
Er is echter een ruime hoeveelheid wetenschap-
pelijk onderzoek waaruit blijkt dat vrouwen thuis minstens zo gewelddadig 
zijn.

Voor mishandelde vrouwen 
zijn tal van voorzieningen, voor mishandelde mannen 
is er niets. Zij kunnen
nergens terecht. Geweld tegen hen mag kennelijk.

We roepen de regering op 
te stoppen met deze sekse-discriminatie en in het
beleid te laten merken dat alle daders (vrouwelijk of mannelijk) strafbaar zijn en vervolgd worden.

Ierse overheidsstudie: mannenopvang nodig
 Ook voor mannen zijn 'blijf-huizen' nodig, en er moeten extra inspanningen worden gedaan om de mannelijke slachtoffers van huiselijk geweld te stimuleren zich aan te melden. Huiselijk geweld is ongeveer 50/50 verdeeld, er zijn ongeveer evenveel mannelijke als vrouwelijke slachtoffers en daders. Het beeld over huiselijk geweld was tot dusverre gebaseerd op gebrekkig wetenschappelijk onderzoek, en dat beeld moet worden bijgesteld. Dat zijn enkele conclusie van een Ierse overheidsstudie naar huiselijk geweld, die in februari 2003) is gepubliceerd. 
De studie "Independent Review of Men and Domestic Violence: What Research Tells Us" uitgevoerd door Kieran McKeown and Phillippa Kidd staat hier.
Hier staan twee commentaren (1, 2) en hier staat de reactie daarop van de oorspronkelijke auteurs.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties: theo@richel.org