Bijgaand briefje hebben we kort voor de zomer van 2009 gestuurd aan de school waar onze beide zoons toen nog op zaten (de oudste zit inmiddels op de middelbare schoopl en de jongste volgt in het seizoen 2010/2011)

Betreft: Sponsorloop 8 juni 2009

29 mei 2009

Beste, Hierbij delen wij mee dat onze zoons, Sam en Felix niet mee zullen doen aan de sponsorloop zoals de school deze blijkbaar op 8 juni met het CIOS en de Stichting FOGO organiseert. Die beslissing is ingegeven door de volgende zaken:

1. Het gemak waarmee kinderen tegenwoordig worden ingezet voor ‘goede doelen’ is verontrustend. Het briefje waarin de sponsorloop wordt aangekondigd is daarvan een akelig voorbeeld, we worden niet gevraagd om mee te doen, maar krijgen simpelweg te horen dat er geld opgehoest moet worden. ‘De onderbouwkinderen moeten op de desbetreffende dag 1 euro vanuit huis meenemen om deze later te kunnen doneren aan de stichting. De bovenbouwkinderen moeten…’.

2. De Stichting-Fogo waar dit voor gebeurt doet iets onduidelijks in Kaap Verdië. Ons wordt altijd gevraagd om alleen geld te geven aan instellingen die het CBF-keurmerk hebben. Dat heeft deze stichting niet. Dat is geen bewijs dat de stichting corrupt is, ik heb niets tegen deze stichting, maar als aanbeveling kan het zeker niet gezien worden.

3. Gaat het bij ontwikkelingshulp nu om het warme gevoel dat mensen krijgen als ze een kwartje voor een zwartje geven of willen ze daadwerkelijk de situatie van mensen in de derde wereld verbeteren? In het laatste geval dienen ze op de hoogte te zijn van het feit dat wetenschappelijk onderzoek aangeeft dat een versnipperde aanpak (dit clubje doet iets voor Kaap Verdië, de gemeente gaat de andere kant van Afrika redden) vooral averechts werkt. Tevens dienen ze zich te realiseren dat bij ontwikkelingshulp een zure boekhouder meer goed doet dan een mens die het moet hebben van zijn ’warme betrokkenheid’. Te vrezen valt echter dat doorgaans de laatste wint, en dit wordt dan ook gezien als een belangrijke oorzaak van het complete falen van ontwikkelingshulp in afgelopen 50 jaar. Een klein voorbeeld daarvan. In de afgelopen halve eeuw is bij elkaar 2300 miljard dollar naar de derde wereld gegaan. Tijdens het loskloppen van geld wordt ons altijd verteld dat het voorkomen van een malariageval zo goedkoop is (omgerekend ongeveer een half miljard voor het hele probleem). Wel dat roept de vraag op waarom dat malariaprobleem, ondanks die overmaat aan geld, nog immer niet is opgelost.

4. Veel mensen zijn het hier niet mee eens. Dat toont aan dat de meningen hierover verdeeld zijn. En als de meningen hierover verdeeld zijn is het een politiek onderwerp. Daar vallen we onze kinderen dus niet mee lastig. Ofwel we lossen ze als volwassenen zelf op, ofwel we laten de kinderen discussiëren over de voors en tegens van bepaalde standpunten, maar we schakelen ze niet in als activist voor de één of de andere partij. Het zijn geen kindsoldaatjes. Mijn kinderen zitten op een openbare school, die worden op de hoogte gebracht van verschillende standpunten, maar niet ingezet voor een of ander politiek/religieus doel. 5. Ik ben geen principieel tegenstander van liefdadigheid. Ik voed mijn kinderen op in het besef dat sommige mensen door oorzaken buiten hun schuld hulp nodig hebben. Daarvan zijn in de nabije omgeving meer dan voldoende voorbeelden te vinden. Ga die mensen helpen. Daar kun je controleren of je daadwerkelijk goed doet…. Als dat je tenminste interesseert. 6. We moeten onze kinderen opvoeden tot kritische zelfstandigen, niet tot dombo’s die hun verstand afzetten als iemand ergens het etiket ‘goed doel’ op plakt. 7. Tenslotte: wat is dat CIOS voor een opleiding? Is bewegen op zich niet een voldoende goed doel? En gezien het taalgebruik in de brief: hebben ze daar ook een leraar Nederlands?

Een kopie van deze brief gaat naar het CIOS, de Stichting Fogo, en de gemeente .

Vriendelijke groet,

Theo Richel José van der Kaaij

Naschrift: Van de gemeente kregen we hierop het bericht dat we binnen 6 weken een reactie zouden krijgen (maar die was er ook niet na 6 maanden).Van de ontwikkelingsclub Fogo hebben we nooit iets gehoord. Het CIOS was het deels eens met de gebrekkige toonzetting van de brief maar verwees verder naar de school die verantwoordelijk zou zijn voor het propject en op de school kregen we diverse malen een toezegging dat we er eens goed over zouden praten, maar van enig initiatief in die richting hebben we helaas nooit iets gemerkt.