Vanwege de overrompelende reacties op een artikeltje over knoflook is in 1989 de stichting Vrienden van de Stinkende Roos in het leven geroepen ter bevordering van de consumptie en de bestudering van knoflook. De media gaven de nieuwbakken stichting zoveel aandacht dat een minder nuchter persoon al  gauw de indruk zou krijgen dat-ie met iets belangrijks bezig was. AL vrij snel telde de stichting 450 leden in Nederland en België. Onregelmatig verscheen De WALM, een gedrukt tijdschrift (28 pagina's A4) met aandacht voor de wetenschap (geneeskunde, landbouw, geschiedenis, chemie, biologie, literatuur), kletskoek (Man dankt 153 kinderen aan knoflook) en heerlijke recepten. Lees hier een mooi gedicht of een bizar recept uit de Walm.
Ondergetekende was eindredacteur, maar het schrijfwerk werd uitgevoerd door stageaires van de Akademie voor de Journalistiek in Tilburg en bijdragen van her en der. Vormgeving gebeurde in eigen huis (en die kon beter, afgezien van de mooie tekeningen die Monica Rotgans maakte voor de omslagen).
De Vrienden van de Stinkende Roos organiseerden ook 'knoflookfestivals': in  feite grote diners, waar honderden mensen gerechten kregen voorgeschoteld met gemiddeld vier bollen per persoon (niet rauw natuurlijk, dat zou men niet overleefd hebben). De Stichting werd korte tijd gesponsord door enkele producenten van knoflookpreparaten. De Stichting verkreeg verder enige inkomsten via donateurs, de organisatie van de festivals en de verkoop van lekkernijen en parafernalia in de zogeheten 'Knofshop'. Sinds 1996 is de stichting slapende, alhoewel de media tot in het voorjaar van 2004 nog bleven bellen om te vragen of ik er nog een keer over wilde komen vertellen. Nee dus. Wel is het mogelijk om de laatste exemplaren van de Walm na te bestellen of prints daarvan.

Theo Richel

Klik op de plaatjes voor een grotere afbeelding.